آدرس

آدرس فعلی سایت koreafan.eu است در صورت بروز هر مشکل آدرس بعدی koreafan.. میباشد .

ساماندهي

انجمن کره فن در ستاد ساماندهي پايگاه هاي اينترنتي ثبت شد تاپیک

گروه تلگرام انجمن

گروه تلگرامی انجمن برای اطلاع رسانی از مشکلات انجمن و درخواست ها لطفا عضو بشین کلیک کنید



مطهرات
زمان کنونی: 01-20-2021، 03:15 AM
کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان
نویسنده: yalda73
آخرین ارسال: yalda73
پاسخ 25
بازدید 2009

امتیاز موضوع:
  • 1 رای - 5 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

[-]
کلمات کلیدی
مطهرات

مطهرات
#1
آداب اسلام در مورد مستراح رفتن چیست؟
پاسخ اجمالی
دفع ادرار و مدفوع، براساس طبیعت ذاتی بدن بوده و هر بدن مادی، نیاز به آن دارد. اما علاوه بر این، می‌توان جنبه‌های دیگری را در نظر گرفت که ورای بحث مادی می‌باشد. از امام باقر(ع) در مورد پديد آمدن مدفوع در انسان و علت آن سؤال شد؟ آن‌حضرت فرمود: «به خاطر كوچک نمودن انسان بوده تا متوجه شود كسى كه حامل اين چیز خبيث و پست است، تكبر نكند».[1] این مورد و مواردی از این دست، می‌تواند نوع نگاه ما را از جنبه مادی گسترش داده و به جنبه‌های دیگر نیز متوجه سازد.
به همین جهت آدابی برای تخلی ذکر شده که به تعدادی از آنها اشاره می‌کنیم:
1. دعا از جمله مواردی است که انسان در هر حال می‌تواند آن‌را ابراز دارد؛ یکی از آنها، حالت تخلی است؛ امام صادق(ع) در این‌باره در روایاتی می‌فرماید:
«زمانی که وارد می‌شوی، بگو: "بسم الله اللهم إنی أعوذ بك من الخبيث المخبث الرجس النجس الشيطان الرجيم" و زمانی که خارج می‌شوی بگو: "بسم الله الحمد لله الذي عافانی من الخبيث المخبث و أماط عنی الأذى"».[2] «اشکالی ندارد که انسان ذکر خداوند را بگوید حتی در حالت بول کردن. همانا ذکر خداوند نیکو است پس هرگز از ذکر خداوند ملول نشو».[3]
«اگر اذان را شنيدى و در حال تخلى بودى پس مثل آنچه را كه مؤذن مى‏گويد تو نيز بگو و نيز در اين حال ذكر خداى عزوجل را ترک مكن؛ زيرا ذكر خدا در هر حال پسنديده و خوب مى‏باشد».[4]
«چون يكى از شما بر سر خلاء عطسه زند خدا را در دلش حمد كند».[5]
پیرامون دعا در حالت خاصی از تخلی ر.ک: دعا هنگام قضای حاجت
2. آداب تخلی این است که انسان در آن حال صحبت نکند که بنابر روایات، صحبت کردن در حال تخلی مکروه است، امام رضا(ع) می‌فرماید: «رسول خدا(ص) نهى كرده از اين‌كه كسى در هنگام قضای حاجت جواب كسى را بدهد يا اين‌كه با كسى صحبت كند و این کراهت تا زمانی است که فارغ شود».[6]
3. ایستاده بول کردن از دیگر مکروهات تخلی است؛ پیامبر(ص) فرمود: «در حالت ايستاده بدون علت بول كردن از رفتارهاى نابجا و غير انسانى است‏».[7]
4. یکی دیگر از آداب تخلی که البته برخلاف آداب دیگر، حکم حرمت دارد؛ رو به قبله و یا پشت به قبله بودن است؛ امام صادق(ع) می‌فرماید: «پیامبر(ص) از این‌که در حالت دفع ادرار يا مدفوع رو به قبله یا پشت به قبله باشد، نهی کرده است».[8]
از امام رضا(ع) پرسيدند آداب دستشوئی رفتن و قضاى حاجت چيست؟ آن‌حضرت فرمود: «رو به قبله مكن و پشت به آن نيز منشين ...».[9] فقها نیز به پیروی از روایات چنین فتوا داده‌اند: «موقع تخلّى بايد طرف جلوى بدن، يعنى شكم و سينه رو به قبله و پشت به قبله نباشد».[10]
5. زیاد نشستن در دستشوئی نیز از مکروهات است؛ امام باقر(ع) فرمود: «طول دادن و زياد نشستن براى تخلى موجب پيدا شدن بواسير می‏شود».[11]
6. برای ورود به دستشوئی و حتی در حال قضای حاجت، مستحب است که سر پوشانده شود.[12] چنان‌که در روایتی آمده است: «امام صادق(ع) زمانی که وارد مستراح می‌شد، سر خود را می‌پوشاند».[13]
7. برخی منابع به صورت غیر روایت ذکر کرده‌اند که از آداب قضای حاجت، ورود با پای چپ و خروج با پای راست است. منابعی که این مطلب را بیان داشته‌اند، در ظاهر آن‌را به عنوان روایت نقل نکرده‌اند[14] هر چند برخی از محققان احتمال داده‌اند که این مطلب روایت بوده باشد.[15] به هر حال؛ اجماع و یا شهرت آن است که این عمل نیز از مستحبات تخلی است.[16]

[1]. «سألته عن الغائط فقال تصغير لابن آدم لكي لا يتكبر و هو يحمل غائطه معه‏»؛ شیخ صدوق، علل الشرائع، ج 1، ص 275، قم، کتاب فروشی داوری، چاپ اول، 1385ش.
[2]. کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج 3، ص 16، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، 1407ق؛ اصفهانی (مجلسی اول)، محمد تقی، لوامع صاحبقرانی، ج 1، ص 291، مؤسسه اسماعیلیان، قم، چاپ دوم، 1414ق.
[3]. «لا بأس بذكر الله و أنت تبول فإن ذكر الله حسن على كل حال فلا تسأم من ذكر الله‏»؛ ابن فهد حلّی، جمال الدین احمد بن محمد، عدة الداعی و نجاح الساعی، ص 254، دار الکتاب العربی، چاپ اول، 1407ق.
[4]. شیخ حرّ عاملی، وسائل الشیعة، ج 1، ص 314، قم، مؤسسه آل البیت(ع)، قم، چاپ اول، 1409ق.
[5]. «إذا عطس أحدكم و هو على خلاء فليحمد الله في نفسه‏»؛ حمیری، عبد الله بن جعفر، قرب الإسناد، ص 74، قم، مؤسسه آل البیت(علیهم السلام)، چاپ اول، 1413ق.
[6]. شیخ صدوق، عیون اخبار الرضا(ع)، محقق، مصحح، لاجوردی، مهدی، ج 1، ص 274، تهران، نشر جهان، چاپ اول، 1378ق؛ مجلسی، محمد باقر، ملاذ الأخیار فی فهم تهذیب الأخبار، محقق، مصحح، رجائی‌، مهدی، ج 1، ص 130، قم، کتابخانه آیة الله مرعشی نجفی، چاپ اول، 1406ق.
[7]. «البول قائما من غير علة من الجفاء»؛ شیخ صدوق، الخصال، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، ج 1، ص 54، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ اول، 1362ش.
[8]. «نهى رسول الله عن استقبال القبلة ببول أو غائط»؛ وسائل الشيعة، ج ‏1، ص 302.
[9]. «سئل أبو الحسن الرضا ما حد الغائط فقال لا تستقبل القبلة و لا تستدبرها ...»؛ شیخ صدوق، المقنع، ص 20، قم، مؤسسة امام مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف)، چاپ اول، 1415ق؛ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج 77، ص 182، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، چاپ دوم، 1403ق.
[10]. امام خمینی، توضیح المسائل(محشّی)، گردآورنده، بنی‌هاشمی خمینی، سید محمدحسین، ج 1، ص 56، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ هشتم، 1424ق.
[11]. شیخ طوسی، تهذیب الأحکام، محقق، مصحح، موسوی خرسان، حسن، ج 1، ص 352، تهران، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ چهارم، 1407ق.
[12]. توضيح المسائل، ج ‌1، ص 65.
[13]. تهذيب الأحكام، ج ‏1، ص 24؛ شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، ج 1، ص 24، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، 1413ق.
[14]. کفعمی، ابراهیم بن علی، البلد الأمین و الدرع الحصین، ص 2، بیروت، مؤسسة الأعلمی للمطبوعات، چاپ اول، 1418ق؛ شیخ طوسی، محمد بن حسن، مصباح المتهجد و سلاح المتعبّد، ج 1، ص 6، بیروت، مؤسسة فقه الشیعة، چاپ اول، 1411ق.
[15]. مجلسی اول، محمد تقی، روضة المتقین فی شرح من لا یحضره الفقیه، محقق، مصحح، موسوی کرمانی، سید حسین، اشتهاردی، علی‌پناه، طباطبائی، سید فضل الله، ج 1، ص 104، قم، ‌مؤسسه فرهنگی اسلامی کوشانپور، قم، چاپ دوم، 1406ق.
[16]. ر.ک: موسوی خویی، سید ابو القاسم، التنقیح فی شرح العروة الوثقی، مقرر: غروی‌، میرزا علی، الطهارة 3، ص 449، قم، تحت اشراف جناب آقای لطفی، چاپ اول، 1418ق؛ طباطبایی یزدی، سید محمد کاظم، العروة الوثقی (المحشّی)، گردآورنده: محسنی سبزواری‌، احمد، ج ‌1، ص 326، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ اول، 1419ق

مهمان نميتواند عکس هاروببيند براي ثبت نام اينجا کليک کنيد

مهمان نميتواند عکس هاروببيند براي ثبت نام اينجا کليک کنيد
نویسنده :yalda73   آفلاین
#2
نگام نگاه به مدفوع، خواندن چه دعایی مستحب است؟
پرسش
مستحب است وقتی در مستراح به مدفوعشان نگاه می‌کنند، دعایی بخوانند، آن دعا چیست؟
پاسخ اجمالی
امام علی(ع) در بخشی از آداب قضای حاجت می‌فرماید: وقتى که به مدفوع خود پس از پایان کار نگاه می‌کند بگوید: «اللَّهُمَّ ارْزُقْنِی الْحَلَالَ وَ جَنِّبْنِی الْحَرَام»؛[1]‏ خدایا! روزی حلال را نصیبم کن و مرا از روزی حرام دور گردان.
همچنین در آداب دیگر قضای حاجت امام صادق(ع) فرمود: عمرو بن عبید و واصل بن عطاء و بشیر رحال، آداب قضای حاجت را از پدرم امام باقر(ع) جویا شد. ایشان فرمودند: هنگامی که شخص به دست‌شویی وارد می‌­شود «بسم الله» بگوید. و هنگامی که برای قضای حاجت نشست، بگوید: «اللَّهُمَّ أَذْهِبْ عَنِّی الْأَذَى وَ هَنِّئْنِی طَعَامِی»؛ پروردگارا! اضافات آزاردهنده را از بدنم دور کن تا غذایی که خوردم گوارایم باشد. و هنگامی که قضای حاجت به پایان رسید، بگوید: «الْحَمْدُ لِلَّهِ‏ الَّذِی أَمَاطَ عَنِّی الْأَذَى وَ هَنَّأَنِی طَعَامِی»؛ سپاس پروردگاری را که اضافات آزاردهنده را از بدنم خارج کرده و غذایم را گوارایم نمود.
سپس امام فرمودند: فرشته‌­ای به بندگان موکّل است که هرگاه فردی قضای حاجت کرد، سر او را رو به پایین کرده(تا مدفوعش را ببیند) و به او می­‌گوید: ای فرزند آدم! آیا به آنچه از بدنت خارج شد، نمی‌­نگری؟! پس مراقب باش تا غذایی جز غذای پاکیزه و حلال وارد بدنت نشود و نیز مراقب رفتارهای جنسی­‌ات باش.[2]

[1]. ابن شعبه حرانی، حسن بن علی، تحف العقول عن آل الرسول صلی الله علیه و آله، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، ص 117، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، 1404ق؛ همچنین این روایت به گونه دیگری نیز نقل شده، اما ذکر همان است که گفته شد؛ ر.ک: شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، ج ‏1، ص 23، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، 1413ق.
[2]. سید بن طاووس، فلاح السائل و نجاح المسائل، ص 49، قم، بوستان کتاب، 1406ق.

مهمان نميتواند عکس هاروببيند براي ثبت نام اينجا کليک کنيد

مهمان نميتواند عکس هاروببيند براي ثبت نام اينجا کليک کنيد

نویسنده :yalda73   آفلاین
#3
نگام نگاه به مدفوع، خواندن چه دعایی مستحب است؟
پرسش
مستحب است وقتی در مستراح به مدفوعشان نگاه می‌کنند، دعایی بخوانند، آن دعا چیست؟
پاسخ اجمالی
امام علی(ع) در بخشی از آداب قضای حاجت می‌فرماید: وقتى که به مدفوع خود پس از پایان کار نگاه می‌کند بگوید: «اللَّهُمَّ ارْزُقْنِی الْحَلَالَ وَ جَنِّبْنِی الْحَرَام»؛[1]‏ خدایا! روزی حلال را نصیبم کن و مرا از روزی حرام دور گردان.
همچنین در آداب دیگر قضای حاجت امام صادق(ع) فرمود: عمرو بن عبید و واصل بن عطاء و بشیر رحال، آداب قضای حاجت را از پدرم امام باقر(ع) جویا شد. ایشان فرمودند: هنگامی که شخص به دست‌شویی وارد می‌­شود «بسم الله» بگوید. و هنگامی که برای قضای حاجت نشست، بگوید: «اللَّهُمَّ أَذْهِبْ عَنِّی الْأَذَى وَ هَنِّئْنِی طَعَامِی»؛ پروردگارا! اضافات آزاردهنده را از بدنم دور کن تا غذایی که خوردم گوارایم باشد. و هنگامی که قضای حاجت به پایان رسید، بگوید: «الْحَمْدُ لِلَّهِ‏ الَّذِی أَمَاطَ عَنِّی الْأَذَى وَ هَنَّأَنِی طَعَامِی»؛ سپاس پروردگاری را که اضافات آزاردهنده را از بدنم خارج کرده و غذایم را گوارایم نمود.
سپس امام فرمودند: فرشته‌­ای به بندگان موکّل است که هرگاه فردی قضای حاجت کرد، سر او را رو به پایین کرده(تا مدفوعش را ببیند) و به او می­‌گوید: ای فرزند آدم! آیا به آنچه از بدنت خارج شد، نمی‌­نگری؟! پس مراقب باش تا غذایی جز غذای پاکیزه و حلال وارد بدنت نشود و نیز مراقب رفتارهای جنسی­‌ات باش.[2]

[1]. ابن شعبه حرانی، حسن بن علی، تحف العقول عن آل الرسول صلی الله علیه و آله، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، ص 117، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، 1404ق؛ همچنین این روایت به گونه دیگری نیز نقل شده، اما ذکر همان است که گفته شد؛ ر.ک: شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، ج ‏1، ص 23، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، 1413ق.
[2]. سید بن طاووس، فلاح السائل و نجاح المسائل، ص 49، قم، بوستان کتاب، 1406ق.

مهمان نميتواند عکس هاروببيند براي ثبت نام اينجا کليک کنيد

مهمان نميتواند عکس هاروببيند براي ثبت نام اينجا کليک کنيد

نویسنده :yalda73   آفلاین
#4
نگام نگاه به مدفوع، خواندن چه دعایی مستحب است؟
پرسش
مستحب است وقتی در مستراح به مدفوعشان نگاه می‌کنند، دعایی بخوانند، آن دعا چیست؟
پاسخ اجمالی
امام علی(ع) در بخشی از آداب قضای حاجت می‌فرماید: وقتى که به مدفوع خود پس از پایان کار نگاه می‌کند بگوید: «اللَّهُمَّ ارْزُقْنِی الْحَلَالَ وَ جَنِّبْنِی الْحَرَام»؛[1]‏ خدایا! روزی حلال را نصیبم کن و مرا از روزی حرام دور گردان.
همچنین در آداب دیگر قضای حاجت امام صادق(ع) فرمود: عمرو بن عبید و واصل بن عطاء و بشیر رحال، آداب قضای حاجت را از پدرم امام باقر(ع) جویا شد. ایشان فرمودند: هنگامی که شخص به دست‌شویی وارد می‌­شود «بسم الله» بگوید. و هنگامی که برای قضای حاجت نشست، بگوید: «اللَّهُمَّ أَذْهِبْ عَنِّی الْأَذَى وَ هَنِّئْنِی طَعَامِی»؛ پروردگارا! اضافات آزاردهنده را از بدنم دور کن تا غذایی که خوردم گوارایم باشد. و هنگامی که قضای حاجت به پایان رسید، بگوید: «الْحَمْدُ لِلَّهِ‏ الَّذِی أَمَاطَ عَنِّی الْأَذَى وَ هَنَّأَنِی طَعَامِی»؛ سپاس پروردگاری را که اضافات آزاردهنده را از بدنم خارج کرده و غذایم را گوارایم نمود.
سپس امام فرمودند: فرشته‌­ای به بندگان موکّل است که هرگاه فردی قضای حاجت کرد، سر او را رو به پایین کرده(تا مدفوعش را ببیند) و به او می­‌گوید: ای فرزند آدم! آیا به آنچه از بدنت خارج شد، نمی‌­نگری؟! پس مراقب باش تا غذایی جز غذای پاکیزه و حلال وارد بدنت نشود و نیز مراقب رفتارهای جنسی­‌ات باش.[2]

[1]. ابن شعبه حرانی، حسن بن علی، تحف العقول عن آل الرسول صلی الله علیه و آله، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، ص 117، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، 1404ق؛ همچنین این روایت به گونه دیگری نیز نقل شده، اما ذکر همان است که گفته شد؛ ر.ک: شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، ج ‏1، ص 23، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، 1413ق.
[2]. سید بن طاووس، فلاح السائل و نجاح المسائل، ص 49، قم، بوستان کتاب، 1406ق.

مهمان نميتواند عکس هاروببيند براي ثبت نام اينجا کليک کنيد

مهمان نميتواند عکس هاروببيند براي ثبت نام اينجا کليک کنيد

نویسنده :yalda73   آفلاین
#5
فرق بین آب کر با آب قلیل چیست؟
پرسش
فرق بین آب کر با آب قلیل چیست؟
پاسخ اجمالی

آب کُر، مقدار آبى است که اگر در ظرفى که درازا و پهنا و گودى آن هر یک سه وجب و نیم است بریزند، آن ظرف را پر کند. و وزن آن حدود سی‌صد و هفتاد و هفت و نیم کیلوگرم مى‌شود.[1] و آبی که از تصفیه‌ی خانه‌ها توسط لوله کشی به منازل و سایر مکان‌ها جاری می‌شود، در تطهیر، حکم آب کُر را دارد.

اما آب قلیل، آبى است که از زمین نجوشد و آب باران (در حال باریدن) هم نباشد و مقدار آن از کُر کمتر باشد.[2]

هرکدام از آب کُر و آب قلیل از جهت نجاست و تطهیر، دارای احکام خاص خود هستند.



[1]. امام خمینى، توضیح المسائل (محشّى)، ج ‌1، ص 38، م 16، دفتر انتشارات اسلامى، قم، چاپ هشتم، 1424ق.

[2]. همان، ص 42، م 25.


پرسش های مرتبط

اگر آب کر روی دست نجس ریخته شود و ترشح کند آن ترشح چه حکمی دارد؟
آیا غساله حاصل از شی متنجس نجس است؟
اگر نجاستی وارد آبی شود که مشکوک است بین آب کر و قلیل، حکم این آب چیست؟

ترجمه پرسش در سایر زبانها

: ما الفرق بين الماء الكر و الماء القليل؟

مهمان نميتواند عکس هاروببيند براي ثبت نام اينجا کليک کنيد

مهمان نميتواند عکس هاروببيند براي ثبت نام اينجا کليک کنيد

نویسنده :yalda73   آفلاین
#6
ب راکد به چه آبی می گویند؟
پرسش
آب راکد به چه آبی می گویند؟
پاسخ اجمالی

آب راکد یا ایستاده، نقطه مقابل آب جارى است؛ یعنى نه جوشش دارد و نه ‌جریان، بلکه مقدار آبى است که در نقطه معیّنى جمع شده و در همانجا ایستاده؛ مانند آب حوض ها و ظرف هاى بزرگ و کوچک و برکه ‌ها و ... این آب می تواند کمتر از آب کرّ؛ یعنی آب قلیل باشد که به مجرد برخورد با نجاست، نجس می شود، یا به حد کرّ رسیده باشد که تا رنگ یا بو یا مزۀ آن تغییر نکرده باشد، نجس نمی شود.[1]



[1] محمدی خراسانی، علی، شرح تبصرة المتعلمین، ج 1، ص 15، بی جا، بی تا.

مهمان نميتواند عکس هاروببيند براي ثبت نام اينجا کليک کنيد

مهمان نميتواند عکس هاروببيند براي ثبت نام اينجا کليک کنيد

نویسنده :yalda73   آفلاین
#7
گفته شده: در شک بین این که آیا آب داری مصدر و منبع است(به اصطلاح نابع است) یا نه؟ بنا را بر غیر نابع بودن می گذاریم؛ زیرا حکم اولیه در آب –بالوجدان- این است که آب قلیل باشد، پس با استصحاب ازلی این حکم را در موارد شک نیز تعمیم می دهیم. لطفا این مطلب را توضیح دهید.
پرسش
سلام علیکم، مرحوم شیخ محمد جواد مغنیه در کتابش (فقه الامام الصادق(ع)) می گوید: «در شک بین این که آیا آب داری مصدر و منبع است(به اصطلاح نابع است) یا نه؟ بنا را بر غیر نابع بودن می گذاریم؛ زیرا حکم اولیه در آب –بالوجدان- این است که آب قلیل باشد، پس با استصحاب ازلی این حکم را در موارد شک نیز تعمیم می دهیم». لطفا این مطلب و همچنین کلمات "وجدان" و "استصحاب ازلی" را توضیح دهید؟
پاسخ اجمالی

مطلبی که در این سؤال به شیخ محمد جواد مغنیه (ره) نسبت داده شده است، دقیق بیان نشده است، ایشان در کتاب "فقه الامام الصادق (ع)" ابتدا می گوید: اگر نجاست با آب غیر نابع[1] برخورد کند، نجس می شود. سپس در ادامۀ این بحث، سؤالی مطرح می شود با این عنوان که: اگر یقین داشته باشیم که آب با نجاست ملاقات کرده ولی شک داریم که آیا این آب دارای منبع طبیعی هست و به اصطلاح فقهی، نابع است یا نه، در این صورت آیا آب نجس شده است؟

ایشان در جواب این فرض می گوید: ملاقات نجاست با آب را که یقین داریم اتفاق افتاده است و بالوجدان برای ما ثابت است؛ یعنی اثبات نجاست آن احتیاج به دلیل یا اجرای اصل ندارد. حال شک می کنیم که آیا این آب دارای منبع است؛ یعنی به منبعی متصل است تا این که به صرف ملاقات با نجاست، و تا زمانی که رنگ یا بو و یا مزه اش تغییر نکرده است، نجس نشود، یا این که منبع ندارد و به صرف ملاقات با نجاست، نجس می شود؟ در حال شک بین منبع داشتن آب یا غیر نابع بودنش، استصحاب عدم ازلی جاری می کنیم که نتیجۀ آن، عدم اتصال آب مورد نظر به منبع و در نهایت، نجاست آن است .

تعریف استصحاب عدم ازلی (اصل عدم)

اصل عدم، يا اصالة العدم، از اصطلاحات اصولى است و كاربرد آن جايى است كه وجود چيزى يا اتصاف آن به صفتى، مشكوك باشد كه با اصل عدم وجود يا اصل عدم اتصاف آن چيز بدان صفت، حكم به بقاى عدم پيشين مى‌شود، مگر آن كه وجود آن چيز يا اتصاف آن شیء به آن صفت، به دليل معتبر ثابت شود.[2] در مثال ذکر شده، این که آب دارای صفتی به نام "نابع" باشد مورد شک است، با این اصل چنین نتیجه گیری می کنیم که متصل بودن آن به منبع باید ثابت شود و تا وقتی که ثابت نشود، اصل در چنین مواردی عدم اتصاف به صفت مشکوک است.



[1] نابع به آبی گفته می شود که متصل به منبع طبیعی است و به اصطلاح ماده دارد، مانند آب چشمه که با برداشتن تدریجی یا نور خورشید و وزش باد از بین نمی رود. مشکینی، میرزا علی، مصطلحات الفقه، ص 460، قم، بی تا.

[2] هاشمی شاهرودی، سید محمود، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (ع)، ج1، ص 522، موسسه دائرة المعارف اسلامی، قم، 1426ق.

مهمان نميتواند عکس هاروببيند براي ثبت نام اينجا کليک کنيد

مهمان نميتواند عکس هاروببيند براي ثبت نام اينجا کليک کنيد

نویسنده :yalda73   آفلاین
#8
آبی که از کولر؛ مقطر می شود آیا برطرف کننده حدث و خبث هست؟
پرسش
آبی که از کولر؛ مقطر می شود آیا برطرف کننده حدث و خبث هست؟
پاسخ اجمالی

اگر مراد، آبی است که از کولرهای گازی به وجود می آید، باید گفت این آب به طور عادی پاک است و در صورتی که مضاف نشده باشد، مطهِّر هم هست؛ یعنی می توان با آن، چیز نجس را پاک کرد و یا با آن وضو گرفت.

ضمائم:

پاسخ مراجع عظام تقلید نسبت به این سؤال، چنین است:[1]

حضرت آیت الله العظمی خامنه ای (مد ظله العالی):

اگر مضاف نشده باشد، رافع می‌باشد.

حضرت آیت الله العظمی سیستانی (مد ظله العالی):

پاک است و می شود با آن وضو گرفت.

حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی (مد ظله العالی):

در فرض سؤال، پاک و پاک کننده می باشد.

حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی (مد ظله العالی):

آب مطلق است و برای تطهیر کافیست.

حضرت آیت الله العظمی تبریزی (ره):

بلى مثل بقیۀ آبها رافع حدث و خبث است.[2]



[1]. استفتا از دفاتر آیات عظام: خامنه ای، صافی گلپایگانی، (مد ظلهما العالی)، توسط سایت اسلام کوئست؛ استفتا تلفنی از دفاتر آیات عظام: سیستانی، مکارم شیرازی(مد ظلهما العالی).

[2]. تبریزى، جواد، استفتاءات جدید، ج‌2، ص 31، قم - ایران، اول، ه‍ ق.

مهمان نميتواند عکس هاروببيند براي ثبت نام اينجا کليک کنيد

مهمان نميتواند عکس هاروببيند براي ثبت نام اينجا کليک کنيد

نویسنده :yalda73   آفلاین
#9
استبراء و استمناء به چه معناست؟
پرسش
استبراء و استمناء به چه معناست؟
پاسخ اجمالی
درباره اصطلاح استمناء می توانید به نمایه 326(کد سایت:1887) (استمنا و راه نجات از آن) مراجعه فرمایید.
استبراء نیز بر دو قسم است:
1. استبراء از منی که برای آگاهی از تعریف و توضیح آن می توانید به نمایه 917(کد سایت:1026) (استبراء از منی) درهمین سایت مراجعه نمایید.
2. استبراء از بول که علما درباره چگونگی آن چنین می گویند: «استبراء» عمل مستحبّى است که مردها بعد از بیرون آمدن بول انجام مى‌دهند و کیفیت آن به این شکل است که بعد از قطع شدن بول، اگر مخرج غائط نجس شده، اول آن را تطهیر کنند، بعد سه دفعه با انگشت میانۀ دست چپ از مخرج غائط تا بیخ آلت بکشند و بعد شست را روى آلت و انگشت پهلوى شست را زیر آن بگذارند و سه مرتبه تا ختنه‌گاه بکشند و پس از آن سه مرتبه سر آلت را فشار دهند.[1]
درباره فایده این عمل هم می توانید به نمایه 8614(کد سایت:8575) (دیدن رطوبت بعد از غسل) مراجعه نمایید.

[1]. امام خمینی، توضیح المسائل (محشّی)، گردآورنده: بنی‌هاشمی خمینی، سید محمدحسین، ج‌1، ص 62، م 72، دفتر انتشارات اسلامی، قم، چاپ هشتم، 1424ق؛ البته نحوه استبرا چند گونه است که بهترین و کاملترین آنها همان است که مشهور بوده و در بالا ذکر شد، اما حضرت آیت الله مکارم شیرازی درباره‌ی چگونگی انجام آن می‌گویند: (بعد از قطع شدن ادرار، باید چند مرتبه از بیخ آلت تا بالا دست کشید و قسمت بالا را چند مرتبه فشار داد، تا باقیماندۀ قطرات بول خارج شود..)؛ مکارم شیرازی، ناصر، رساله توضیح المسائل، ص 30، م 8، انتشارات مدرسه امام علی بن ابی طالب(ع)، قم، چاپ پنجاه ودوم، 1429ق

مهمان نميتواند عکس هاروببيند براي ثبت نام اينجا کليک کنيد

مهمان نميتواند عکس هاروببيند براي ثبت نام اينجا کليک کنيد

نویسنده :yalda73   آفلاین
#10
لوات هنگام شنیدن نام پیامبر اسلام (ص) در حال تخلّی و در توالت، چه حکمی دارد؟
پرسش
گفتن صلوات هنگام شنیدن نام پیامبر اسلام (ص) در حال تخلّی و در توالت، چه حکمی دارد؟
پاسخ اجمالی

صلوات بر پیغمبر و اهل بیت ایشان بعد از نماز یا در حال نماز و هم چنین در سایر حالات از مستحبات موّکد است. هر وقت(حتی در نماز) نام مبارک حضرت رسول (ص) خواه محمد باشد یا احمد و هم چنین لقب و کنیه آن جناب را مانند مصطفی و ابوالقاسم شنیده شود، مستحب است که صلوات فرستاده شود. [1]

یکی از مکروهات تخلّی، سخن گفتن در حال تخلّى است، ولى ذکر خدا مکروه نیست. [2] در روایات، ذکرهایی در حال تخلّی وارد شده که در این باره به کتاب هایی مانند مفاتیح الجنان مراجعه نمایید.

به هر حال، صلوات، چون از مصادیق ذکر خدا بوده، گفتن آن در هنگام شنیدن نام، لقب و کنیه پیامبر اکرم (ص) در حال تخلّی و در توالت مکروه نیست.

ناگفته نماند که نباید طوری صلوات فرستاده شود که عرف آن را بی احترامی به پیامبر (ص) حساب کنند.

این پرسش پاسخ تفصیلی ندارد.

مهمان نميتواند عکس هاروببيند براي ثبت نام اينجا کليک کنيد

مهمان نميتواند عکس هاروببيند براي ثبت نام اينجا کليک کنيد



پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان